شمارهٔ ۵۴۳

در این شعر، شاعر به موضوع دلبستگی و عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که ما هیچ دلبستگی واقعی و آزاد از کینه نداریم. او احساس می‌کند که زمانی دل رنج می‌کشد که امید و آرزو در آن وجود نداشته باشد. در پایان از دیگران می‌خواهد عیب‌ها و مشکلاتش را مستقیم و بی‌پرده بیان کنند، زیرا او دیگر امیدی به آینده و دلی شفاف ندارد.