حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهم
مرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم
دربارهٔ این سروده
این شعر بیانگر نارضایتی شاعر از دنیا و تجملات آن است. او اعلام میکند که هرگز دل به زیباییهای فریبنده این جهان نمیسپارد، زیرا احساس میکند مانند پرندهای است که در آشیانهاش تخم نمیگذارد. شاعر همچنین از ترس آشکار شدن رازهای خود با دیگران صحبت میکند و میگوید که او در معرض تیرهای آزار دنیا قرار دارد، اما نمیخواهد به راحتی در میدان نبرد زندگی تسلیم شود. به طور کلی، این شعر نشاندهنده تنهایی و مقاومت شاعر در برابر چالشهای زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون صبح بس که پرده دری دیده ام ز خلق
ترسم که راز با دل شب در میان نهم
خاکم که سینه ام هدف تیر عالم است
گردون نیم که با همه کس در کمان نهم