شمارهٔ ۵۳۱

این شعر به بیان احساسات عاشقانه و درد درونی پرداخته است. شاعر می‌گوید که دلش را به زیبایی و زلف محبوب نمی‌دهد، چرا که خود دل را تاکنون به او نداده‌اند. همچنین، اشاره می‌کند که گردن ضعیف او سزاوار چاقو و آسیب نیست و او در قتل خود، زحمت زیادی به قاتل نمی‌دهد. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده نحوه پیچیده و دردناک عشق و احساسات عمیق درونی است.