شمارهٔ ۵۳۰

شاعر در این ابیات به جستجوی شخصی می‌پردازد که بتواند اختیار خرد را به او بسپارد. او به حالت مستی اشاره می‌کند و می‌خواهد که دست خود را به دست سبویی بسپارد. همچنین هر جا که نگاه می‌کند، آرزوهای بسیاری را می‌بیند و از خود می‌پرسد که زلف معشوقش را به کدام آرزو تقدیم کند. در اینجا حس عاطفی و longing (آرزو) خود را به وضوح ابراز می‌کند.