شمارهٔ ۵۲۹

برداشت: گاهی اوقات به کوه می‌روم و گاهی به دشت، اما مثل سیلی که آزادانه به هر سمتی می‌رود، به هر جا نمی‌روم.

برداشت: من در کوه‌های سنگی با انتقادات و ملامت‌ها دست و پنجه نرم می‌کنم و مانند مجنون، از رفتن به دامن صحرا که ممکن است آرامش و خوشی داشته باشد، خودداری می‌کنم.

برداشت: من در آینه‌ی خشت، اثر زوال و عدم را مشاهده کرده‌ام و هرگز به دنبال ساختن و آبادانی دنیای فانی نیستم.