فرهادم و ثبات قدم هست پیشه ام
ناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام
در این شعر، شاعر از عزم و اراده خود سخن میگوید و نشان میدهد که با تلاش و سختکوشی، حتی در مواجهه با مشکلات و چالشها، همچنان به پیش میرود. او خود را به فرهاد تشبیه میکند که با تیشهاش به سختیها میتازد و از تلخی زندگی رنج میکشد، اما همچنان استوار و پایدار باقی میماند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
فرهادم و ثبات قدم هست پیشه ام
ناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام
از بخت شور در نمک آبم چو مغز تلخ
می روترش کند چو درآید به شیشه ام
از ناخن آب دشنه الماس برده ام
فرهاد را به کوه جهانده است تیشه ام