شمارهٔ ۵۲۱

برداشت: جذبۀ توفیق تو همانا مرا در دام خود گرفتار کرده است. حالا دیگر چه چیزی می‌تواند به من آسیب بزند یا دامن من را بریده کند؟

برداشت: به خاطر سادگی و صداقت قلبی‌ام، به محله دوست رسیدم، و از جان خود، که مانند سرباز بیابان است، یک قطره از کعبه را بیرون کشیدم.

برداشت: من به قضا و قدر روزگار هیچ گونه اهمیتی نمی‌دهم، زیرا مانند آینه‌ای که در زیبایی و زشتی حیران است، در این موضوع هم غرق در تفکر هستم.