شمارهٔ ۴۹۸

شاعر در این ابیات به زیبایی و لطافت کار خود اشاره می‌کند. او پرده از حسن عمل برمی‌دارد و مانند صدفی، زیبایی را از دل آب بیرون می‌کشد. همچنین او به هنرمندی در ایجاد محبت و زیبایی می‌پردازد و ناز و محبت را از لبان زیبا و میگون می‌گیرد. به طور کلی، شعر به زیبایی شناسی و عشق اشاره دارد.