شمارهٔ ۴۹۲

در این شعر، احساس وحشت و نگرانی از خطرات و مشکلاتی که ممکن است به خانه و زندگی شاعر حمله کنند، به تصویر کشیده شده است. او به چشمان زیبا و معصوم غزالان اشاره می‌کند که در خانه‌اش حلقه زده‌اند و این نمادی از آسیب‌پذیری است. طبق گفته شاعر، سیل بدون رحم در حال نزدیک شدن است و گرد و غبار و مشکلات، فضای خانه‌اش را تیره و آلوده کرده‌اند. این شعر حس ناامیدی و احساس تهدید را به خوبی منتقل می‌کند.