شمارهٔ ۴۸۱

شاعر در این ابیات می‌گوید که باید از زندگی ساده و محدود خود راضی بود و در آرزوهای بزرگ غرق نشد. او به انسان‌ها توصیه می‌کند که به وضعیت موجود خود قانع باشند و نگرانی‌های خود را به فراموشی بسپارند، زیرا درک صحیحی از وضعیت خویش ندارند و بهترین راهکاری که می‌توانند در پیش بگیرند، پذیرش واقعیت‌های زندگی است.