متفرقات

شمارهٔ ۴۷۴

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنش

دست برده است از ید بیضا بیاض گردنش

۲

عشق در هر دل که افروزد چراغ دوستی

برق چون پروانه می گردد به گرد خرمنش

بازگشت به سروده‌های صائب