شمارهٔ ۴۶۸

این شعر به این موضوع اشاره دارد که روزی نزدیکان به انسان از سوی خداوند و به حق آنها می‌رسد. همچنین بیان می‌کند که کبوتران در حرم به دلیل حضور در آنجا از نیازمندی و تردد بی‌نیاز هستند. به طور کلی، مضمون شعر به ارتباط انسان با خدا و تامین روزی از طرف او اشاره دارد.