شمارهٔ ۴۵۸

این بیت شعر به ما یادآوری می‌کند که نباید به ظواهر دنیا و مادیات توجه کنیم. اشاره دارد به اینکه حتی پس از مرگ، ناراحتی‌ها و مشکلاتی که از دنیا داریم، باید فراموش شوند و به آرامش دست یابیم. به نوعی، تأکید بر اهمیت آرامش روحی و دوری از دغدغه‌های دنیوی است.