ره به فروغ رخش نقاب نگیرد
ابر تنک پیش آفتاب نگیرد
دربارهٔ این سروده
شاعر به توصیف زیبایی و درخشندگی محبوب میپردازد و میگوید که هیچ چیز نمیتواند جلوی تابش عشق و نور او را بگیرد. او نسبت به دلهای عاشقان هشدار میدهد که به محفلهای بیهوده نروند و به یاد داشته باشند که زیبایی محبوب، بوی جانسوزی دارد که نمیتوان از آن فرار کرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گرد دل عاشقان مگرد خدا را
رخت تو بوی دل کباب نگیرد!