شمارهٔ ۴۴۳

در این ابیات به ارزش و ارزشمندی یوسف اشاره شده است. poet بیان می‌کند که برای دل آگاه و روشن، ارزش یوسف (که نماد زیبایی و ارزش است) بیشتر از یک سرنوشت نازل و بی‌ارزش است. اگرچه یوسف در چاه قرار گرفته، اما این امر نمی‌تواند از ارزش واقعی او بکاهد. به طور کلی، شاعر به تمایز بین ارزش واقعی و وضعیت ظاهری اشاره می‌کند و می‌گوید که یوسف، حتی در حالت بد، همچنان ارزشمندتر از چیزهایی است که به قیمت‌های نازل فروخته می‌شوند.