چون حرف زند، غنچه ز گفتار بماند
چون جلوه کند، سرو ز رفتار بماند
دربارهٔ این سروده
این ابیات به زیبایی و تأثیرگذاری شخصیتها و جلوههای طبیعی اشاره دارند. در آنها بیان میشود که وقتی شخصی یا موجودی زیبا به صحبت یا عمل میپردازد، اثر و تأثیر آن صحبت یا رفتار در حافظه یا اطراف باقی میماند. بهطور خاص، غنچه، سرو و کبک بهعنوان نمادهای زیبایی و جذابیت در نظر گرفته شدهاند و به این معنا اشاره دارند که زیبایی و رفتار آنها بهقدری تأثیرگذار است که در ذهن و فضا باقی میماند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آن کبک خرامنده به رفتار چو آید
سیماب بر آیینه ز رفتار بماند