شمارهٔ ۴۳۹

در این ابیات شاعر به ناکامی و نرسیدن به منزل مقصود اشاره می‌کند. وی از مشکلات و موانع زندگی می‌گوید که مانع از رسیدن او به هدف‌ها و آرزوهایش شده‌اند. همچنین به تضاد عواطف انسانی اشاره می‌کند و از قاتلی صحبت می‌کند که حتی با وجود گریه شادی، به کشته‌ی خود رحم نمی‌کند و او را به فراموشی می‌سپارد. این ابیات احساس ناامیدی و تعارض‌های عاطفی را به خوبی نمایش می‌دهند.