شمارهٔ ۴۳۴

در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوب خود اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی آینه‌ها هم نمی‌توانند زیبایی او را به درستی نشان دهند. همچنین، از سختی‌ها و رنج‌هایی که به خاطر عشق بر دوش فرهاد (شخصیتی افسانه‌ای) آمده، صحبت می‌کند و می‌پرسد که این مشکلات چه تاثیری بر او دارند. به طور کلی، شاعر در تلاش است تا قدرت و تاثیر زیبایی و عشق را به تصویر بکشد.