متفرقات

شمارهٔ ۴۳۰

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

مردم ز حد خویش برون پا نهاده‌اند

راه هزار تفرقه بر خود گشاده‌اند

۲

بسته است روزگار جهان را به کار گل

یکسر به فکر باغ و عمارت فتاده‌اند

۳

خواهند عاقبت ز ندامت به سر زدن

دستی که ظالمان به تعدی گشاده‌اند

بازگشت به سروده‌های صائب