آخر غبار خط تو گرد کساد شد
جوهر به چشم آینه موی زیاد شد
در این ابیات، شاعر به سیر تحول عشق و روابط انسانی اشاره میکند. او میگوید که روابط به تدریج دچار مشکلات و دورنمایی تیره شدهاند. همچنین به احساس ناپایداری و عدم اعتماد در عشق اشاره میکند، بهطوریکه عاشقان واقعی، پس از درک حقیقت عشق، به نوعی از وابستگی و محدودیت خود میگریزند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آخر غبار خط تو گرد کساد شد
جوهر به چشم آینه موی زیاد شد
هر عاشقی که شیوه وارستگی شناخت
چون بنده گریخته بی اعتماد شد