شمارهٔ ۴۰۹

این بیت بیانگر آن است که چشم کسی که به آن نگاه می‌کند، بی‌وفا و بی‌احساس شده است و این بی‌وفایی باعث شده که آیینه (نماد خودشناسی یا شناخت خود) کدر و تیره شود. همچنین، اشاره به اینکه خاکستر سپند (نماد زیبایی و عشق) می‌تواند جلوه و زیبایی فرد را تحت تاثیر قرار دهد.