ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود
ورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
دربارهٔ این سروده
این شعر به موضوعاتی چون سختی و بیرحمی عشق اشاره دارد. شاعر به معشوق خود میگوید که اگر او بیرحم باشد، تنها نام بدی برای خود خواهد ساخت، زیرا دشنامها بر او اثر نخواهد گذاشت. همچنین، اشاره به گذر زمان و تغییر وضعیت دارد؛ به این معنی که روزی پرندهای که اسیر قفس است، آزاد خواهد شد. در نهایت، اشارهای به شوق و لذت از عشق دارد که میتواند در محیطی دلپذیر و پر از شراب به وجود آید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ایام برگریز پر و بال میرسد
تا عندلیب ما به قفس رام می شود
در خانه ای که روی تو افزود از شراب
تبخاله خوش نشین لب بام می شود