چندان که ممکن است کسی مردمی کند
دم را چرا علم کند و کژدمی کند؟
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به بررسی رفتارهای انسانی و ارتباطات اجتماعی میپردازد. او اشاره میکند که انسانها به اندازهای که میتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، باید تلاش کنند و از علم و دانش خود بهره ببرند. همچنین، عواطف و گفتار انسانها میتواند باعث شکلگیری جامعهای سالمتر شود. در نهایت، شاعر به مقایسهای بین انسانها و طوفان نوح میپردازد و بیان میکند که چالشها و مشکلات اجتماعی میتواند به طور ناگهانی و سخت بر سر جوامع بیافتد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نان جوی به سفره هر کس که هست ازوست
آدم زبان خویش اگر گندمی کند
طوفان نوح، کودک دریا ندیده ای است
جایی که آب دیده ما قلزمی کند