متفرقات

شمارهٔ ۳۹۳

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟

تا کی کسی شناه به دریای خون کند؟

۲

هر کس ز عشق سایه دستی گرفته است

چون تیشه دست در کمر بیستون کند

۳

روزی که چرخ پنبه گذارد به داغ ما

خورشید سر ز روزن مغرب برون کند

۴

اول شکار لاغر آن صید پیشه ایم

ما را مگر شهید برای شگون کند

بازگشت به سروده‌های صائب