ماه از حجاب روی تو پروین عرق کند
آیینه را شکوه جمال تو شق کند
دربارهٔ این سروده
این شعر به وصف زیبایی و جذابیت شخصی میپردازد که چهرهاش از ماه و آفتاب نیز زیباتر است. شاعر اشاره میکند که حتی اگر فردی در وضعیت فقر باشد، زیبایی او مانند اسکندر (پادشاه بزرگ) است. همچنین، زیبایی چهرهی او به قدری زیاد است که باعث شرم نورها و مجاری طبیعی مانند ماه و آفتاب میشود. به طور کلی، شاعر زیبایی را خارقالعاده و تاثيرگذار توصیف میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
اسکندرست اگر چه بود در لباس فقر
هر کس که اختصار به سد رمق کند
چون با رخ تو چهره شود مه، که آفتاب
از شرم عارضت ز شفق خون عرق کند