چون لاله هر که باده حمرا نمی زند
جوش نشاط چون خم صهبا نمی زند
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به حس و حال خود میپردازد. او اشاره میکند که اگر کسی شراب قرمز بنوشد، مانند لاله شادابی و نشاط را احساس نمیکند. مجنون که از دنیای مادی رها شده است، در دلش عشق زنده است ولی همچنان آتش اشتیاقش به اوج نمیرسد. همچنین دردها و احساسی عمیق دارد که به مانند گردابی، او را به سمت دریا نمیکشاند. در مجموع، ابیات نشاندهنده احساسات عمیق و متضاد شاعر در مورد عشق و زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مجنون که از لباس تعلق برآمده است
آتش چرا به دامن صحرا نمی زند؟
از داغ گشت شورش مغزم زیادتر
گرداب مهر بر لب دریا نمی زند