(چشمت که راه توبه احباب می زند
ساغر به طاق ابروی محراب می زند)
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی و تاثیرات چشمان معشوق اشاره میکند که دل دوستان را به سوی توبه و بازگشت میکشاند. همچنین با توصیف ساغر (جام شراب) و ابروی معشوق، به جذابیت او اشاره میکند. در نهایت، به یادگاری صبحگاهی در گلستان اشاره میکند که شبنم هنوز بر گلها نشسته و نشان از زیبایی و نشاط دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
(یک صبحدم به طرف گلستان گذشته ای
شبنم هنوز بر رخ گل آب می زند؟)