پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بود
هر شکاف از دل چاکم لب خندانی بود
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به یادگیری و احساسات خود اشاره میکند. او میگوید که پیش از این، دلش مثل یک گلستان شاداب بود و هر زخم و چاکی که در دلش بود، نشانهای از شادی و لبخند میداشت. او همچنین به دوران غمانگیزی که از جنون و عاشقی فاصله گرفتهاند اشاره میکند و یاد مجنون را به خاطر میآورد که همیشه در حال جنب و جوش و عشق ورزی بود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
روزگاری است نرفتیم به صحرای جنون
یاد مجنون که عجب سلسله جنبانی بود!