متفرقات

شمارهٔ ۳۷۸

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

دل چو آرایش مژگان تر خویش کند

داغ را آینه دار جگر خویش کند

۲

می برد بخت به ظلمت کده هند مرا

تا چه خاک (سیه) آنجا به سر خویش کند

بازگشت به سروده‌های صائب