ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اند
غافل از جنت دربسته خلوت شده اند
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به نقد سادهلوحی افرادی میپردازد که بدون درک عمیق از واقعیتها، در گفتوگوها و رفتارهایشان دچار اشتباه شدهاند. آنها غافل از بهشت حقیقی هستند و در یک فضای بسته و خلوت قرار دارند. شاعر همچنین به این نکته اشاره میکند که انسانها در جستجوی خوشی و لذت از عمر خود غافل شدهاند و به یاد میآورند که به خاطر نداشتهها و فقدانها از بهشت دور افتادهاند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
به خوشی چون گذرد عمر بنی آدم را؟
که ز پشت پدر آواره ز جنت شده اند