متفرقات

شمارهٔ ۳۷۴

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

آب بر آتش هر بی سر و پا افشاند

چون رسد نوبت ما، دست به ما افشاند

۲

من که بر نکهت پیراهن او دارم چشم

آب بر آتش من باد صبا افشاند

بازگشت به سروده‌های صائب