متفرقات

شمارهٔ ۳۶۸

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ترا که چتر زراندود آفتاب بود

هلال عید به اندازه رکاب بود

۲

همان خورم به رگ خواب نیش بیداری

اگر چه بسترم از پرده های خواب بود

۳

مزن به شیشه ما سنگ محتسب زنهار

کبوتر حرم ما بط شراب بود

بازگشت به سروده‌های صائب