به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسد
گذشته ایم ز خود تا به دیگران چه رسد
دربارهٔ این سروده
این ابیات بیانگر عدم علاقه به دل و احساسات در مقابل جان و زندگی است. شاعر میگوید که از خودگذشتهایم تا به دیگران برسیم، و اشاره میکند که فقر و ثروت تنها به قسمت و تقدیر مربوط میشود. همچنین، او به ارزش آشناییها و ارتباطات اشاره میکند و میپرسد چه ارتباطی میتواند به ارزشها بیفزاید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
فقیر را ز غنی کاهش است قسمت و بس
ز آشنایی گوهر به ریسمان چه رسد؟