سبکروی به صف دشمنان شبیخون زد
که نعل سیر به گلگون عزم وارون زد
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به تصویرسازی از یک نبرد میپردازد. "سبکروی" به دشمنان حمله میکند و "نعل سیر" به نشانه سرسختی و اراده، به دورهگرد کردن وضعیت میزند. او کنار خود، خون شفق یا خون غروب را میبیند و در نهایت، اشارهای به طلوع صبح و شادی در دل دارد که میتواند نمادی از امید و پیروزی پس از جنگ باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
کنار خویش ز خون شفق لبالب دید
چو صبح هر که دم خوش به زیر گردون زد