متفرقات

شمارهٔ ۳۵۲

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

به آه سرد دل خود دو نیم باید کرد

چو غنچه خنده به روی نسیم باید کرد

۲

ندا کند به زبان بریده زلف ایاز

که پا دراز به حد گلیم باید کرد

۳

دلی که جمع ز ذکر خفی چو غنچه شود

ز ذکر اره چه لازم دو نیم باید کرد؟

بازگشت به سروده‌های صائب