ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
بهار نشأه این باده را دوبالا کرد
دربارهٔ این سروده
شاعر در این شعر به زیبایی یار اشاره میکند که در فصل بهار، حس و حال خوشی را به وجود آورده است. او احساس میکند که با دستان تهی خود، باید مثل شانهای برای رها شدن از مشکلات و نگرانیهای جهانی عمل کند. در واقع، این ابیات نشاندهنده امید و تغییری مثبت در زندگی هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مرا به دست تهی همچو شانه می باید
گره ز کار پریشان عالمی وا کرد