خون به جوشم ز خط غالیهگون میآید
این بهاری است کز او بوی جنون میآید
دربارهٔ این سروده
این شعر درباره شوق و دیوانگی ناشی از عشق و زیبایی معشوق گفتگو میکند. شاعر میگوید که عشق حالتی خاص دارد و هر کس که از خود دور شود، به عمق عشق وارد میشود. همچنین به زیبایی معشوق (که به آن "سرو خرامان" گفته شده) اشاره میکند و تصویرگری از گلهای سوخته به دلیل عشق را نیز به تصویر میکشد. بهطور کلی، این شعر حسرت و شور و شوق ناشی از عشق را به خوبی منتقل میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عشق را خلوت خاصی است که از مشتاقان
هرکه از خویش برون رفت درون میآید
به تماشای تو ای سرو خرامان ز چمن
گل نفس سوخته چون لاله برون میآید