نکشم ناز بتی را که جفاجو نبود
به چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟
این ابیات از شعر نشاندهنده حسرت و احساس ناشناخته بودن عشق است. شاعر به زیبا و نازکدلی محبوبش اشاره میکند و میگوید که بیاحساس شدن او به هیچچیز نمیارزد. او همچنین به کموزنی و سبکی عشق اشاره میکند و بیان میکند که در اینجا معیاری برای سنجش عشق وجود ندارد. در حقیقت، ابیات به ناکامی و عدم دسترسی به عشق واقعی اشاره دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نکشم ناز بتی را که جفاجو نبود
به چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟
بیستون پیش سبکدستی ما بی وزن است
عشق را سنگ کم اینجا به ترازو نبود