شمارهٔ ۳۳۵

در این شعر، شاعر به بیان احساسات و سختی‌های خود می‌پردازد. مرغ او نماد آزادی است، ولی حتی در آشیانه خود نیز احساس آزادی نمی‌کند. همچنین، او به یاد خاطرات دوستش می‌افتد و درمی‌یابد که یاد دوست کم از ضربه‌ای که معلمش به او زده نیست. به طور کلی، این شعر به تضاد بین آزادی و محدودیت، و همچنین به یادآوری دل‌تنگی‌های گذشته اشاره دارد.