شمارهٔ ۳۱۸

در این شعر، اشاره شده که نقص‌ها و عیوب در چشم و دل پاک تبدیل به هنر و زیبایی می‌شود. همچنین می‌گوید که افرادی که فاقد درک و فهم هستند، در دریای معانی و زیبایی‌ها انعکاس پیدا می‌کنند. در نهایت به عشق و شوق عاشق اشاره می‌کند که با وجود سختی‌ها و چالش‌ها، برای رسیدن به معشوق خود به هر نحوی تلاش می‌کند و از عمق مشکلات به سمت او برمی‌گردد.