شمارهٔ ۳۰۸

شاعر با شوق و احساس عمیق، در حال توصیف حال و هوای خود است. او می‌گوید که به خاطر عشق و شوقی که دارد، کلمات خود را نمی‌تواند به راحتی بیان کند و هر جمله‌اش به سختی از دلش بیرون می‌آید. او در نهایت به این فکر می‌کند که چگونه می‌تواند وصف معشوقش را به پایان برساند، چرا که هر کلمه و توصیف او همانند مویی ناچیز از زیبایی معشوقش را منتقل می‌کند.