متفرقات

شمارهٔ ۳۰۰

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

دل سودایی من یار را اغیار می داند

سر زانوی وحدت را سر بازار می داند

۲

ز روشن گوهران عیب نمایان است غمازی

وگرنه سینه ام آیینه را ستار می داند

۳

کند شاخ بلند از کودکان گل را سپرداری

سر سودایی منصور قدر دار می داند

بازگشت به سروده‌های صائب