شمارهٔ ۲۹۵

برداشت: گل به خاطر زیبایی و شرم چهره او، رنگش را با خون خود آغشته کرده است. همچنین، شمع انجمن هم به خاطر او در حال ذوب شدن است و زبان لاف می‌زند و به زمین می‌افتد.

برداشت: تنها زیبایی و لطافت پیکر زیبای آن زن با قامت دلربا، می‌تواند توجه را جلب کند و در نظر دیگران بی‌نظیر به نظر بیاید.

برداشت: این جمله به این معنی است که وقتی کسی به ناحق به عیب‌جویی از عزیزان می‌پردازد، مانند این است که کسی بخواهد چربی و کثیفی را که یک گرگ به یوسف بچسباند، بر پیراهن او بمالد. به عبارتی دیگر، این عمل نادرست و بی‌اساس مشابهی دارد که نشان‌دهنده بی‌احترامی و بی‌دقتی است.