همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلتد
نگردد رشته تر چندان که در آب گهر غلتد
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به سرنوشت مژگان (مژهها) اشاره میکند که اگر به خوناب غلت بخورد، هنوز خشک باقی میماند. او میگوید که مانند رشتهای در آب، نمیتواند به دلیل غلتیدن در آبی، تر شود. شاعر به راز عشق دردناک اشاره میکند و از اینکه برخی افراد با وجود این درد، به ظاهر بیاحساس هستند، تعجب میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
که بیرون میدهد راز گلوسوز محبت را؟
عجب دارم ز دست رعشهداران این گهر غلتد