چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشد
که عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد
این شعر به زیبایی و لذت دیدن محبوبی اشاره دارد که جذابیتش نه تنها دل عاشق بلکه کل جهان را تحت تأثیر قرار میدهد. شاعر به جذبه و زیبایی چهره محبوب اشاره میکند که توانایی رنگآمیزی و روشن کردن دلها را دارد و مانند خورشید، برای دیگر زیباییها نیز ارزش و رنگ میآورد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشد
که عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد
غلط بخشی تماشا کن که خورشید بلنداختر
ز گلها رنگ می گیرد به سنگ خاره می بخشد