نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازد
نسیم زلفش از دل سینه ها را پاک می سازد
دربارهٔ این سروده
این شعر به توصیف تاثیر عمیق و شگفتانگیز محبوب میپردازد. نفس او مانند شعلهای دلیر، روح را روشن میکند و نسیم زلفش دلها را از غم پاک میسازد. هر گناه و درد که در دل نشسته، با لبخند او بخشیده میشود و مانند مشک، مسیر خود را از خون پاک میکند. به طور کلی، شاعر سعی دارد عشق و زیبایی را به تصویر بکشد و قدرت شفابخش آن را بیان کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
رخش هر خون که در دل کرد، شد خط عذرخواه او
که خون از مشک گشتن راه خود را پاک می سازد