(جنون از نشئه هشیاری من ننگ میگیرد
ز نور توبهام آیینه دل زنگ میگیرد)
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر از اثرات توبه و هشیاری صحبت میکند که موجب تغییر در حال و هوای دلش میشود. او جنون و نشانههای ننگ را در مقابل هشیاری قرار میدهد و به تصویر هلال عید که در قلب شفق وجود دارد، اشاره میکند که شبیه شمشیری است که رنگ خون شهیدان را به خود میگیرد. این تصویرها نشاندهنده تضاد بین نور و تاریکی، حیات و مرگ است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
(هلال عید در قلب شفق دانی چه را ماند؟
چو شمشیری که از خون شهیدان رنگ میگیرد)