چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بود
شوق در راه است تا منزل به جای خود بود
دربارهٔ این سروده
این شعر به توصیف رابطه بین جسم و روح میپردازد و نشان میدهد که در حالی که زندگی و چرخ زمان ادامه دارد، دل و احساسات انسان باید در جای خود ثابت بمانند. حتی اگر مشکلات و شکستهای بیرونی وجود داشته باشد، باید به احساسات و آرزوهایمان پایبند باشیم. اگرچه جسم ممکن است دچار درد و رنج شود، اما دل و روح باید بر استقامت خود بایستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از شکست شیشه درهم نشکند بال پری
تن اگر از پا درآید دل به جای خود بود