رهروان چون بر میان دامان استغنا زنند
هر چه پیش آید به غیر از دوست، پشت پا زنند
دربارهٔ این سروده
این شعر به این موضوع اشاره دارد که افرادی که در مسیر خداوند و دوست میگذرند، باید از هر چیز دیگری جز خداوند فاصله بگیرند. حتی گناهان و عذابهای دوزخ نیز نمیتوانند مانع لطف و رحمت خداوند شوند، چرا که در روز قیامت، اعمال و طاعت آنها مورد توجه قرار میگیرد. در واقع، عشق به دوست (خدا) و ایمان، بر تمام گناهان غلبه میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
با گناه ما چه سازد آتش دوزخ، مگر
روز محشر طاعت ما را به روی ما زنند