شمارهٔ ۲۳۳

این شعر به عشق و آرزوهای عمیق اشاره دارد. شاعر از دلتنگی و فکر کردن به محبوبش سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که چقدر دلش درگیر یاد اوست. او همچنین به زیبایی‌های محبوب اشاره کرده و احساسات قوی خود را از طریق تصویر لاله و گلگون بودن نقش پاهای محبوب بیان می‌کند. در نهایت، شاعر به جدل بین احساسات عاشقانه و درد رنج ناشی از دوری اشاره می‌کند.